Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

Ο Έλληνας στην Κόλαση; (Ανέκδοτο)


Τρεις άντρες πεθαίνουν και καταλήγουν στην κόλαση. Ο ένας είναι Ιταλός, ο άλλος Ινδός και ο τρίτος Έλληνας.

Στην πόρτα της Κολάσεως τους περίμενε ένας κακομούτσουνος τύπος, κρατώντας στο χέρι του ένα τεράστιο μαστίγιο. 

Τους πλησιάζει και τους λέει:
- Όποιος από εσάς αντέξει το μαστίγιο που θα του ρίξω  10 φορές χωρίς να βγάλει τσιμουδιά θα πάει στον Παράδεισο. Σας αφήνω να διαλέξετε ότι θέλετε για ασπίδα. Να περάσει πρώτος ο Ιταλός.

Προχωράει ο Ιταλός προς το μέρος του και του λέει:

- Εγώ για ασπίδα διάλεξα αυτήν την μεγάλη πέτρα.
Πηγαίνει γονατίζει μπροστά στον ασχημομούρη τύπο κρατώντας την μεγάλη πέτρα και αυτός αρχίζει τα χτυπήματα. 
Στα 3 χτυπήματα ο Ιταλός με την προστασία της πέτρας δεν είχε βγάλει κραυγή πόνου στο τέταρτο όμως χτύπημα έβγαλε μια δυνατή κραυγή.

- Έχασες του λέει ο άντρας, άνοιξε την πόρτα και μπες στην κόλαση. Επόμενος είναι ο Ινδός. Εσύ τι θα έχεις για ασπίδα? 


- Δεν θέλω τίποτα για προστασία. Ήμουν χρόνια φακίρης και έκανα διαλογισμό οπότε θα αντέξω τα χτυπήματα. 

Αυτά είπε ο Ινδός και κάθισε οκλαδόν μπροστά του. Και παρόλο που τον χτύπησε 10 φορές δεν έβγαλε ούτε "κιχ".
- Συγχαρητήρια, πέρασε την γέφυρα που βλέπεις και μπες στην πόρτα του Παραδείσου.

- Όχι δεν θα περάσω ακόμη, θέλω να δω αν θα τα καταφέρει και ο Έλληνας. Πάντα την βγάζει καθαρή και θέλω να δω τι θα κάνει τώρα...

 Είπε ο Ινδός χαμογελώντας ειρωνικά. 

- Να έρθει και ο Έλληνας λοιπόν. Εσύ τι θα κρατάς για ασπίδα?


Και ο Έλληνας γεμάτος σιγουριά:

- Μα τον Ινδό  φυσικά...


Κείμενο: Μ. Στρατή

stratimina68.blogspot.gr



Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

Η συμπαράσταση και η υποστήριξη στα δύσκολα


Η διαχείριση των γεγονότων  που περνάει  ο κάθε ένας από εμάς είναι κάτι προσωπικό και μοναδικό.
Υπάρχουν καταστάσεις που μπορούμε και τις διαχειριζόμαστε εύκολα και ευχάριστα. Όπως  η αγορά κάποιου σπιτιού, η πρόσληψη μας στη δουλειά των ονείρων μας, ο γάμος των παιδιών μας και πολλά άλλα μικρά ή μεγάλα ωραία πράγματα που μας συμβαίνουν.
Τα συναισθήματα  της χαράς και της ευχαρίστησης είναι από τα ομορφότερα και μακάρι να υπήρχαν συνέχεια στο διάβα της ζωής μας.

Αλλά δυστυχώς δεν είναι πάντα έτσι...

Υπάρχουν και τα άλλα, τα δύσκολα, που δεν θέλουμε  με τίποτα να είμαστε διαχειριστές τους. 
Τα γεγονότα που μας προκαλούν αφόρητο συναισθηματικό πόνο.

Πώς να διαχειριστεί κανείς τον ψυχικό πόνο από ένα τραγικό γεγονός;
Πώς να μαζέψει τα χιλιάδες κομματάκια της "σπασμένης" του καρδιάς;
Πώς να σταθεί ξανά στα πόδια του;
Πώς να προχωρήσει παρακάτω;

Ακούμε πολλά πάνω σε αυτό:
•Ο Θεός είναι μεγάλος και δίνει δύναμη. 
•Ο χρόνος είναι γιατρός.
•Ο άνθρωπος έχει τεράστια αποθέματα ψυχικής δύναμης και αυτά των βοηθούν να προχωρήσει.


Και ναι, έτσι είναι!!!
Δεν είναι όμως εύκολο.

Το σίγουρο είναι πως ο πόνος της απώλειας και της ανασφάλειας καταρρακώνει τον άνθρωπο. Όσο δυνατός και αν είναι. Πόσο μάλλον αν είναι αδύναμος σαν φτερό στον άνεμο...
Πρέπει για αρχή να κάνει αποδοχή του γεγονότος.
Και μετά καλό θα είναι να έχει την υποστήριξη από φίλους και γνωστούς.
Πρέπει να στηρίζουμε ψυχολογικά τον συνάνθρωπο μας στην δύσκολη στιγμή που περνάει.
Και να δεχόμαστε την στήριξη αν είμαστε εμείς στην δύσκολη θέση.
Δεν είναι κακό όταν λυγίζεις και πέφτεις, είναι ανθρώπινο. Κακό είναι να μην πιαστείς από το χέρι που σου δίνει βοήθεια να σηκωθείς.

Οι αλληλεγγύη σε αυτές τις καταστάσεις της ζωής μας είναι το Α και το Ω.

Κείμενο: Μ.Στρατή
Φωτογραφία: Μ. Στρατή







Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

Όχι άλλος πόνος...

                          

Δεν ξέρω αν στο κόσμο αυτό υπάρχει ισορροπία, αν όλα γύρω γίνονται με απόλυτη σοφία...
Αν η κάθε μέρα μας είναι ένα θαύμα ή αν μπορεί να εξελιχθεί στο πιο μεγάλο δράμα.

Πολλά αυμβαίνουν, που μας καίνε, μας πληγώνουν.
Και εμείς απλοί παρατηρητές στο ξέσπασμα του χρόνου.

Είναι πολύ άσχημο να μη μπορείς να βοηθήσεις,
σε καταστάσεις άσχημες που σε γεμίζουν θλίψη.

Να βλέπεις να αρρωσταίνουν, άνθρωποι που αγαπάς,
και να περιμένεις γεμάτος πίστη να γίνουνε καλά..

Δεν υπάρχει χειρότερο, να βλέπεις μάνα να κλαίει, 
στο μνήμα του παιδιού της που "έφυγε"στου ουρανού τα μέρη.

Αφήστε όλα τ'άλλα που γίνονται κάθε ένα λεπτό.
Σεισμοί, τρομοκρατίες, πόλεμοι  ένα σωρό.

Και εσύ απλός θεατής να κάθεσαι να βλέπεις,
χωρίς να έχεις την δύναμη κάτι να ανατρέψεις...

Μακάρι να γινόταν κάτι μοναδικό,
να σταματούσε ο πόνος σε κάθε σπιτικό. 

Να γινόταν όλα, με φυσιολογική σειρά. 
Να μην έθαβαν μάνες τα δικά τους τα παιδιά.
Αρρώστιες να μην υπήρχαν ποτέ και πουθενά. 
Και οι πόλεμοι και τα άλλα να μην υπάρξουν πια!!!!!


Αφιερωμένο σε αυτούς που περνάνε δύσκολα...

Κείμενο: Μ. Στρατή
Φωτογραφία: Από το διαδίκτυο 

Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

Η μαϊμού και η σαύρα. (ΑΝΕΚΔΟΤΟ)


Μια μικρή σαύρα κάνει την βόλτα της μέσα στο δάσος.
Όπως προχωρούσε βλέπει πάνω σε ένα δέντρο μια μαϊμού να καπνίζει μπάφους.
- Καλά δεν ντρέπεσαι να κάνεις τέτοια πράγματα? Λέει η σαύρα.
- Γιατί να ντρέπομαι, ίσα ίσα αισθάνομαι τέλεια. Άμα θες ανέβα πάνω να σε κεράσω.
Το σκέφτηκε για λίγο η σαύρα και αποφάσισε πως δεν χάνει και τίποτα να δοκιμάσει. 
Μια και δυο ανεβαίνει στο δέντρο και ακολούθησε το παράδειγμα της μαϊμούς.
Μετά από λίγη ώρα λέει στη μαϊμού.
- Πάω μέχρι το ποτάμι να πιω λίγο νερό και θα ξανάρθω.

Όταν έφτασε στο ποτάμι και έσκυψε να πιει νερό από την πολύ θολούρα έπεσε μέσα.
Άρχισε λοιπόν να φωνάζει βοήθεια μήπως και πάει να την σώσει κανείς.
Για καλή της τύχη λίγο πιο πέρα ήταν ο κροκόδειλος.  
Την βλέπει να χαροπαλεύει και λέει από μέσα του.
"Ξαδέρφια είμαστε με την καημένη την σαύρα, ας πάω να την βοηθήσω."
Την τραβάει έξω από το ποτάμι και η σαύρα από την χαρά της δεν ήξερε πως να τον ευχαριστήσει.
Αφού την είδε καλύτερα την ρωτάει πως έπεσε στο ποτάμι.
- Τι να σου πω καλέ μου. Ήμασταν με την μαϊμού λίγο πιο κάτω και πίναμε μπάφους, δίψασα και ήρθα να πιω νερό. Από την ζαλάδα που είχα έπεσα μέσα.
- Μπάφους ε? Μακάρι να έκανα και εγώ έναν.
- Αν πας πιο κάτω και κάνεις δεξιά θα δεις την μαϊμού, είναι εκεί και με περιμένει. Εγώ θα κάτσω εδώ να συνέλθω.

Φεύγει ο κροκόδειλος και πάει να βρει την μαϊμού. 
Την εντοπίζει κάτω από το δέντρο και προχωράει προς το μέρος της να της ζητήσει να κάνει και αυτός. 
Μόλις τον βλέπει η μαϊμού και πριν προλάβει να της μιλήσει, μέσα στη μεγάλη της θολούρα, του λέει:
- Μα καλά πόσο νερό ήπιες??????  

stratimina68.blogspot.gr

   

Σάββατο, 10 Ιουνίου 2017

Πάμε βόλτα στο κέντρο της Αθήνας

Ένα όμορφο Σάββατο του Ιουνίου κατέβηκα μια βόλτα στο κέντρο της Αθήνας. Συγκεκριμένα Σύνταγμα και Ερμού. Είχε αρκετό κόσμο γιατί ήταν μια πολύ όμορφη μέρα. Είπα λοιπόν να σας βγάλω κάποιες  φωτογραφίες από βιτρίνες με ρούχα, παπούτσια, αξεσουάρ και οπτικά. 
Θα δείτε ακόμα τις ετοιμασίες που γινόταν για το Athens Pride 2017 που έδωσε αρκετό χρώμα στη γκρι εικόνα της πλατείας
Συντάγματος. 
Και μερικές άλλες όμορφες εικόνες από την βόλτα μου αυτή.

Πάμε λοιπόν...

Athens Pride 2017


To stage για το Athens Pride 2017
Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Αθήνας



Athens Pride 2017













Ο πλανόδιος πωλητής που φτιάχνει φρεσκοψημένα κάστανα


























Οδός Ερμού σε ώρα αιχμής






Μια παρέα ταλαντούχων παιδιών



Κείμενο: Μ. Στρατή
Φωτογραφίες: Μ. Στρατή

Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

Ζούμε ένα θρίλερ


Ζούμε μέρες βγαλμένες από ταινία θρίλερ.
Μέσα στο τρόμο και την ανασφάλεια.

Η βία έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας και δεν κάνει διακρίσεις. Τα αποτελέσματα της είναι αποτρόπαια, βάναυσα, τερατώδες, σαδιστικά. 
Τι είναι αυτό που αφήνει πίσω της;

Αθώα θύματα...

Όνειρα που χάθηκαν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. 
Νεαρά άτομα που θυσιάστηκαν σαν ζώα στο βωμό που έχουν κατασκευάσει κάποιοι ανεγκέφαλοι για να κάνουν προσφορά στον "Θεό" τους.
Αλήθεια, θα ήθελα να ξέρω, ποιος "Θεός" έχει δώσει εντολή σε κάποιους, να παίρνουν στα χέρια τους τις ζωές των συνανθρώπων τους;
Πόσο μίσος και φανατισμός έχει ποτίσει την <<ψυχή>> και το "είναι" τους;

Δεν ξέρω τι να πω;
Πονάω κάθε φορά που ακούω τέτοιες ειδήσεις...

Ελπίζω ο "Θεός" τους να σταματήσει να τους δίνει τέτοιες εντολές. Ελπίζω να πάψει αυτό το λουτρό αίματος.
Ελπίζω να γίνει κάτι που θα βάλει φρένο στα μελλοντικά απαίσια  σχέδια τους.
Ελπίζω να μην κλάψουν άλλοι γονείς τα παιδιά τους.
Ελπίζω σε ένα καλύτερο κόσμο!!!
Απλά ελπίζω...!!!

Μ. Στρατή

stratimina68.blogspot.gr




Ο Έλληνας στην Κόλαση; (Ανέκδοτο)

Τρεις άντρες πεθαίνουν και καταλήγουν στην κόλαση. Ο ένας είναι Ιταλός, ο άλλος Ινδός και ο τρίτος Έλληνας. Στην πόρτα της Κολάσεως το...